اوقات شرعی

اداره تبليغات اسلامي شهرستان بوكان

رييس اداره : حجت الاسلام والمسلمين علي ايماني

آدرس: بوكان خيابان انقلاب چهار راه شهرداري روبروي بانك رفاه شعبه مركزي كد پستي (5951889543)

شماره هاي تماس : 46224986 46242896 46225950

پيش شماره : 044

دورنگار : 46224986

 

 

 

 

 

نمایی از موقعیت جغرافیای، فرهنگی و گردشگری شهرستان

 

این شهرستان در ارتفاعی حدود 1000تا بیش از 2000متر از سطح دریا بوده و شهرستان بوکان چهارمین شهرستان بزرگ استان آذربایجان غربی بعد از شهرستان‌‌های ارومیه و خوی و میاندوآب می‌باشد و یکی از شهرستان‌های کردنشین استان است که در منطقه تقریباً کوهستانی و معتدل قرار گرفته است. این شهرستان با وسعت ۲۵۴۱٫۳۰۶کیلومترمربع، حدود ۶٫۵۰درصد از سطح استان را به خود اختصاص می‌دهد.

شیب میانگین وزنی آن 8درصد محاسبه گردیده‌است. از سطح شهرستان 30٫31درصد اراضی کوهستانی، 29٫73درصد تپه‌ها و 39٫96درصد بقیه را اراضی دشتی، سیلابی و... تشکیل می‌دهند.

شهرستان بوکان در منطقه تقریباً کوهستانی و معتدل قرار گرفته که از جهت شمال به شهرستان میاندوآب و از جنوب به شهرستان سقز و از شرق به شهرستان شاهین‌دژ و از غرب با شهرستان مهاباد همسایه‌است.

مرکز این شهرستان شهر بوکان است که ارتفاع آن از سطح دریای آزاد 1370متر می‌باشد.

 تا پیش از دورۀ قاجاریه نامی از بوکان در منابع تاریخی و جغرافیایی دیده نمی‌شود، اما نتایج حاصله از کاوشهای باستان شناسان، تاریخ این منطقه را به هزارۀ نخست قبل از میلاد می‌رساند.

این شهرستان در حدود 3000سال قبل تحت نام ایزیرتو پایتخت تمدن ماناییان بوده‌است. آثار این تمدن بسیار هنرمند قابل توجه بوده و نمونه‌هایی از آثار به تاراج رفته اش در موزه‌های جهان از قبیل موزه توکیو و موزه ارومیه دیده می‌شود. این تمدن در شمالغربی ایران سکنی داشته‌اند.

هنر معروف آنها ساخت آجرهای لعابدار بوده‌است. آجرهای با طرحهای رنگین که طرح آنها پس از گذشت حدود 3000سال تقریباً سالم باقی مانده‌اند. نمونه‌ای از این آجرها در موزه شرق کهن توکیو یافت می‌شود. همچنین کاوشهای سالهای 1364 و 1369ش در روستای قلایچی، کتیبه‌ای به خط و زبان آرامی کهن به دست آمده است که تاریخ آن را، 716ق‌م تخمین زده‌اند. مضمون کتیبه، به رسمیت شناختن فرمانروایی تختگاه مانا به وسیلۀ «خدای معبد شاهی» و ادامۀ حکمرانی آنان در آن سرزمین اشاره دارد

درباره وجه تسمیه "بوکان"، برخی بر این عقیده هستند که «بو» به معنی سرزمین و «کان» به معنای معدن است و بوکان به معنای سرزمین معادن می‌باشد اما از مشهورترین این روایات این است که کلمه "بوکان" را واژه‌ای کردی و مرکب از «بوک» (عروس) و «ان» (نشانۀ جمع یانسبت) دانسته‌اند. هرچند این نظریه تنها در صورتی درست است که ما این اسم را با لهجه فارسی تلفظ کنیم یعنی «بوکان Bukan»، این در حالی است که ساکنین این شهر و همهٔ مردم کردزبان آن را بصورت «بوکان Bokan» ادا می‌نمایند.

شهرستان بوکان دارای 2بخش به نامهای مرکزی و سیمینه‌است و دارای دو شهر بوکان و سیمینه است و 7دهستان دارد. بخش مرکزی دهستان‌های آختاچی، ایل تیمور، ایل گورک و بهی فیض اله بیگی و بخش سیمینه دهستان‌های آختاچی شرقی ـ آختاچی محلی و بهی دهُبکری را شامل می‌شود.

زبان مردم این شهر کردی سورانی است و زبان سورانی خود به چندین لهجه تقسیم می‌شود. لهجهٔ رایج در سنندج لهجهٔ اردلانی است و لهجهٔ منطقهٔ بوکان نیز مکریانی نام دارد.

بر پایه سرشماری سال 1390جمعیت شهرستان بوکان برابر با 224،628نفر بوده است، که از این تعداد 102، 488نفر آنان مرد و 101، 820نفر آنان زن بوده‌اند. تعداد خانوارهای شهرستان بوکان درسال1390بالغ بر 57٬000خانواراست. همچنین این شهرستان طی بیست سال از میزان شهرنشینی نسبتاً بالایی برخوردار بوده‌است. به طوری که میزان شهرنشینی از 99/45درصد در سال 1355به 37/68درصد در سال 1375رسیده‌است.

قلعه داش کند ، آسیاب کهنه ، قلعه قره کند ، کور خانه ، قبرستان قدیمی قاجر ( هزاره اول و دوم قبل از میلاد )، قلعه عباس آباد ( ساسانی )، قلعه اوغلام، قلعه سماقان، قلعه چاورچین، سد قدیمی ( قورمیش )، دخمه علی کند ( صفویه )، قلعه بوغه، قلعه امیرآباد ، قبرستان کانی شیشه، گنبد سردار، قبرستان خراسانه، قبرستان شیخلو ، قبرستان داش ، قبرستان کافی موزه و ...از جمله آثار باستانی این شهرستان می‌باشند.

غار قلایچی

غار قلایچی در9 کیلومتری شمال شرقی شهرستان بوکان و در مجاورت محوطه باستانی قلعه قلایچی یکی از مراکزتمدن ماننایی ها قرار گرفته و از دسته غارهای طبیعی به حساب می آید که در اثر نفوذآب در طبقات آهکی شکل گرفته و از نظر ساختار غار و کلاس غارنوردی می توان آن رااز جمله ی غنی ترین غارهای مکشوف ایران به به شمار آورد.

بوکان ــ تپه باستانی قلایچی در روستایی به همین نام در بوکان یادگاری از هزاره اول قبل از میلاد، چشم به راه گردشگران میباشد.

تپه قلایچی که به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، برای اولین بار در سال 1363 ش، کاوشهای باستان شناسی به سرپرستی اسماعیل یغمایی در این تپه صورت گرفت.

 آثاری از هزاره اول ق.م در اثر این حفاری نمایان شد که از جمله آثار بدست آمده، آجر های منقوش و معبدی به شکل صلیب است که برخی از دیوارهای آن را با گل اخری، رنگ آمیزی کرده بودند.

 بعدها عملیات حفاری در این تپه در سالهای 1379 و 1380 ش، به سرپرستی بهمن کارگر کارشناس مدیریت میراث فرهنگی آذربایجان غربی صورت گرفت. از دیگر آثار بدست آمده از این تپه علاوه بر معبد مرکزی، برج ها و دیوارهای مربوط به آن، می توان به حیاط سنگ فرش، پله های که به این حیاط متصل می شوند، اتاق هایی با اندود گل اخری، نقاشی هایی با رنگ های سیاه و آبی و آجر های منقوش دارای موضوعات انسانی، هندسی و گیاهی اشاره کرد.

 با توجه به مدارک سفالی و آثار موجود به نظر می رسد این مجموعه مربوط به دوره حکومت مانا در شمال غرب ایران باشد.

گفتنی است تپه قلایچی در 12 کیلومتری شمال شرقی بوکان قرار گرفته است.

جمال خسروی فرماندار بوکان می گوید که بوکان کوریدور اقتصادی جنوب استان و یکی از مراکز مهم مواصلاتی استان می باشد.

به گفته وی این شهرستان جاذبه های تاریخی و طبیعی فراوانی دارد و معرفی بهتر و بیشتر این ظرفیت ها به منظور جذب سرمایه گذار در راستای توسعه زیرساخت های لازم در این زمینه ضروری است.

خسروی گفت: در صددیم تا به منظور جذب گردشگر و جلب رضایت مسافرین ، با همکاری شورای اسلامی و شهرداری بوکان نسبت به ایجاد موزه مردم شناسی، موزه مفاخر فرهنگی و پارک مسافر در این شهرستان اقدام کنیم.

سخنرانی های مهم

فیلم‌ها و تصاویر منتخب